Choroba XX wieku
Cukrzyca to najczęściej występująca choroba układu wydzielania wewnętrznego. Przyczyną schorzenia są zaburzenia przemian metabolicznych w organizmie, spowodowane albo upośledzeniem wydzielania insuliny przez trzustkę (cukrzyca typu 1, zwana cukrzycą insulinozależną lub cukrzycą młodzieńczą), albo zmniejszeniem wrażliwość tkanek na działanie insuliny (cukrzyca typu 2, zwana cukrzycą insulinoniezależną lub cukrzycą dorosłych). Prawie 90% diabetyków cierpi na cukrzyce typu 2. W tym rodzaju cukrzycy poziom insuliny może być prawidłowy lub wysoki - organizm jest natomiast wrażliwy na jej działanie. Ewentualne zmiany w wydzielaniu insuliny (zwiększenie sekrecji) są wtórne.
Niezależnie jednak, na jaki rodzaj cukrzycy: chorujemy, musimy ściśle współpracować z lekarzem prowadzącym leczenie i stosować się do zaleceń dotyczących odpowiedniej diety, leków regularniej aktywności fizycznej. Zaangażowanie chorego pomaga uzyskać lepsze wyniki kuracji i zapobiega ewentualnym groźnym komplikacją a powikłania spowodowane cukrzycą, zarówno: -bezpośrednie, jak i odległe w czasie, wymagaj takiej samej troski, jak sama choroba. Najważniejsza jest stała, codzienna kontrola poziomu cukru we krwi. Pozwala ona zapobiegać hipoglikemii czyli nadmiernemu obniżeniu poziomu cukru we krwi.